قیمت سوخت و بنزین در ونزوئلا: چرا بسیار ارزان است
ونزوئلا برخی از ارزانترین قیمتهای پمپ روی زمین را دارد. یک لیتر بنزین حدود ۰.۰۳۵ میفروشد — حدود ۰.۱۳ دلار برای هر گالن آمریکایی، یا حدود ۲۱.۸۱ VES برای هر لیتر در نرخ تبدیل اخیر. گازوئیل حتی پایینتر در حدود ۰.۰۰۴ برای هر لیتر است. برای قرار دادن این در دید، میانگین جهانی برای بنزین ۱.۴۸۴ دلار برای هر لیتر است، بیش از چهل برابر بالاتر. ونزوئلا رتبه ۳ از ۱۷۰ کشور زمانی که از ارزانترین تا گرانترین بنزین مرتبشود، نشسته است، درکنار دیگر غولهای نفتی در پرانتز قیمتهای پایین.
آنچه سوخت ونزوئلایی را بسیار ارزان نگه میدارد
پاسخ کوتاه نفت است. ونزوئلا برخی از بزرگترین ذخایر نفت خام ثابتشده در جهان را دارد، و شرکت دولتی PDVSA بهطور تاریخی سوخت را برای مصرف داخلی با کسری از هزینه تولید آن پمپ کرده است. برای دههها دولت بنزین ارزان را به عنوان حق متولدشدگی تلقی کرد، یارانههای فوقالعادهای را در بودجه میریخت. فروش سوخت زیر هزینه سیاسی غیرقابللمس شد: هر تلاش برای افزایش قیمت خطر اعتراض خیابان را داشت، یادی که هنوز سیاست امروزی را شکل میدهد.
دو نیروی بیشتر قیمت دلار را به سمت صفر فشار میدهند. اول، بولیوار (VES) سالهای ابرتورم و فروپاشی ارز مکرر را متحمل شده است، بنابراین قیمتهای نقلقولشده در ارز محلی تقریباً سریع آنقدر که چاپ میشوند معنیاش را از دست میدهند. دوم، اقتصاد به طور جزئی دلارشده است — بسیاری از معاملات روزمره اکنون به دلار آمریکایی اتفاق میافتد. زمانی که شما یک قیمت محلی یارانهدهیشده سنگین را به ارز سخت تبدیل میکنید، نتیجه تقریب یک خطا است: چند سنت برای هر لیتر.
نقص: کمبود و صفها
سوخت تقریباً رایگان به نظر رویایی میرسد، اما با هزینه سنگین میآید. سالهای سرمایهگذاری ناکافی، تحریمها، و بدرفتاری تصفیهخانههای PDVSA را تحریب کردهاند، بنابراین کشوری که عملاً بنزین را بخشش میدهد اغلب نمیتواند آنقدر تولید کند. کمبود سوخت و صفهای طولانی یک ویژگی عادی زندگی روزمره است، گاهی برای بلوکها کشیده میشود یا روزها دوام میآورد. دولت در برخی دورهها سیستم دوسطحی را تجربه کرده است — تخصیص یارانهدهیشده در قیمت تراشهای سنگی و یک نرخ جداگانه دلارنامه برای مقادیر بیشتر — برای منطقبندی عرضه کمیاب و بازیابی درآمد کمی.
این پارادوکس اقتصادهای سوخت یارانهدهیشده است. الگوی ونزوئلا سایر کشورهای پُرنفتی که قیمتها را بهطور مصنوعی پایین نگه میدارند را تکرار میکند، مانند ایران و لیبی، جایی که یارانههای سنگین اعوجاج مزمن، قاچاق در سراسر مرزها، و شکاف عرضه ایجاد میکنند. حتی یک تولیدکننده بزرگ آفریقایی مانند آنگولا با فشار بودجهای نگهداشتن سوخت ارزان مبارزه کرده است. میتوانید ونزوئلا را با هر کشور دیگری در نمای کلی قیمت سوخت جهانی ما مقایسه کنید.
آیا قیمتها اینقدر پایین باقی خواهند ماند؟
احتمالاً، حداقل سطح یارانهدهیشده صورتحسابی — سیاست سوخت به سادگی بسیار حساس برای باز کردن سریع است. اما قیمت واقعی ونزوئلاییها پرداخت میکند کمتر بر سنتهای اندازهگیری میشود تا در زمان گذراندن در صف و در آسیب بسیارتر که یارانههای پایدارنپذیری برای بخش نفت که آنها را تامین میکند انجام دادهاند. ارزان بر روی کاغذ، سوخت در عمل چیز دیگری اما رایگان نیست.
سوالات متکرر
بنزین در ونزوئلا چقدر است؟
در پمپ، بنزین حدود ۰.۰۳۵ دلار برای هر لیتر هزینه دارد — تقریباً ۰.۱۳ دلار برای هر گالن آمریکایی، یا حدود ۲۱.۸۱ VES برای هر لیتر. گازوئیل حتی ارزانتر در حدود ۰.۰۰۴ دلار برای هر لیتر است. این در میان ارزانترین قیمت سوخت در جای دیگری است، با ونزوئلا رتبهبندی شده ۳ ارزانترین از ۱۷۰ کشور.
چرا بنزین در ونزوئلا بسیار ارزان است؟
ونزوئلا یک تولیدکننده نفت بزرگ با ذخایر وسیع است، و شرکت دولتی PDVSA برای دههها سوخت داخلی را بسیار زیر هزینه از طریق یارانههای دولتی عظیم فروخته است. بالاتر از آن، ابرتورم و فروپاشی بولیوار به این معنی است که قیمتهای محلی به دلار آمریکایی تبدیل میشوند تا چند سنت برای هر لیتر.
آیا کمبود سوخت در ونزوئلا وجود دارد؟
بله. علیرغم قیمتهای خداحافظی، تصفیهخانههای تخریبشده، سرمایهگذاری ناکافی، و تحریمها کشور را مکرر سوخت کم کردهاند. صفهای طولانی و منطقبندی معمول هستند، و دولت گاهی یک سطح پرقیمتتر دلارنامه را برای مدیریت عرضه کمیاب پیشنهاد کرده است.